Cicho tu i słyszę tylko bicie swego serca. Piszę list - a to niełatwe.

Alex Stewart 

Perth - Boston - Perth
31 lat na karku, pediatra
narzeczona i trzy psy

Alex od zawsze chciał zostać lekarzem. Już jako siedmiolatek męczył swoją przyjaciółkę (ona jako jedyna nie wyśmiewała się z jego marzeń) próbując ją leczyć na różne choroby. Planował skończyć szkołę w Perth, pójść na studia, zatrudnić się w szpitalu i prowadzić nudne życie. Jednakże nic nigdy nie idzie, tak jak zaplanowaliśmy. W wieku lat siedemnastu został zmuszony do przeprowadzki nie dość, że do zupełnie innego kraju, to do tego na zupełnie inny kontynent. W USA skończył liceum i dostał się na Harvard. Skończył medycyne i zrobił specjalizację na pediatrii. Jak to się stało, że wrócił do Perth? Pomijając tęsknotę oczywiście, głównym powodem była bardzo opłacalna posada pediatry w miejscowym szpitalu.

W pracy spędza większość czasu, ale uwielbia swoich pacjentów. Narzeczoną widuje zazwyczaj albo późno w nocy, albo wcześnie rano i wcale za nią nie tęskni. Tęskni za psami, które chyba jako jedyne go kochają.
Wypija litry kawy, jada mrożone warzywa, zupki chińskie i fast-foody, bo Bethany nie jest zbyt dobrą kucharką, a on sam nie ma czasu na gotowanie.

pamiętnik - powiązania - więcej

[Obsesja na punkcie "Na końcu tęczy"(jak ktoś woli - Love, Rosie) od kilku lat, a od pewnego czasu również na punkcie Sama Claflina. Powracam na blogi, z kilkumiesięczną przerwą, więc proszę mi wypaczyć jakieś błędy, bądź niedociągnięcia. Mam nadzieję, że będziemy się świetnie razem bawić.
Stara jak świat piosenka w tytule - Happy End "Jak się masz kochanie"
Karta brzydka i chaotyczna, ale mam nadzieję, że zostanie mi to wybaczone. ]